อย่า งง นะ คะ

ว่าทำไมฉัตรกลับมาอัพบล็อคนี้ได้ ป่าวๆ บล็อคนี้ฉุกเฉินค่ะ เพราะมันเป็นงานต้องส่ง

กร๊ากกกกกกกกกกกก

เข้าเรื่องๆ

ความรู้สึกในการเรียนวิชา TU 153

หลายๆคนคงงงๆเนอะ ว่า ไอ้วิชา TU 153 คืออะไร

มันก็คือวิชาคอมพิวเตอร์ที่เด็กธรรมศาสตร์ทุกคนต้องเรียนนนะคะ เป็นวิชาบังคับค่ะ ไม่งั้นไม่จบเค่อะ กร๊ากกกกกกกกก

รายละเอียดวิชานะคะ สามารถเข้าไปดูได้ที่นี่ค่ะ

http://atutor.cs.tu.ac.th/ATutor/

( เล่นง่ายนะเนี่ย ฮ่าๆ )

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

ความรู้สึกในการเรียนวิชานี้นะคะ ก็คือ ง่วง - -*

อาจารย์กรุณาอย่าว่าหนูนะคะ คือหนูเป็นพวกห่างไกลกับคำว่าเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์สามร้อยล้านปีแสงอ่ะค่ะ หรือให้พูดง่ายๆก็คือ โง่คอมพ์สุดๆ แถมเป็นพวกสมาธิสั้นด้วย ทำอะไรนานๆแล้วจะสติแตก ( ซึ่งเป็นบ่อยมากกกก)

ตอนที่เข้าไปเรียนคาบแรกเนี่ยนะ ก็คือเรียนห้องถ่ายทอด เพราะว่าห้องสดเต็ม ก็เฉยๆ ตอนนั้นคิดว่าเรียนห้องถ่ายทอดก็รู้เรื่องเหมือนกันแหละ แต่ที่ไหนได้ ห้องถ่ายทอดเสียงดังมากกกกกกกกกก เหมือนเป็นสถานที่ชุมนุมให้ทุกคนมาจับกลุ่มพูดคุยกันมากกว่า อารมณ์แบบว่าสมาคมแม่บ้าน อะไรประมาณนี้ล่ะ ดิชั้นก็เอาเลยค่ะ ก่อตั้งสมาคมแม่บ้านขึ้นมาทันที จับกลุ่มกันอยู่หลังห้อง ( เลวมวากกกก )

ก็แหมม มันเรียนไม่รู้เรื่องเลยนี่นา ห้องเสียงดัง แถมเสียงอาจารย์ก็เบา กลายเป็นเหมือนเสียงหวี่ๆๆๆๆ

พอคาบต่อๆไป ก็เลยหัดเข้าห้องเรียนเร็วขึ้น ไปจองที่ที่ห้องสด เผื่อจะเรียนรู้เรื่อง

พอถึงเวลาจริงๆ ก็พบว่าทุกคนในห้องสดดูตั้งใจมากกกกกกก บรรยากาศมันก็เลยเหมือนห้องเรียนขึ้นมาหน่อย เลยแอบได้เรียนนิดนึงช่วงประมาณครึ่งชั่วโมงแรกๆ แต่หลังจากนั้นก็พบว่า หนังตาบนกับหนังตาล่างของดิชั้นมันสามัคคีกันเหลือเกินค่ะ มันคอยแต่จะเรียกหากันอยู่ร่ำไป คาบที่สองของดิชั้น เลยจบลงด้วยประการล่ะฉะนี้

พอคาบที่สาม ก็ตั้งใจเรียนมากขึ้น แล้วก็พบว่า การเรียนคอมพ์โดยที่มีแต่หนังสืออย่างเดียวเป็นอะไรที่เข้าใจยากสิ้นดี ( แอบน่าเบื่อเล็กน้อย ) เพราะว่าความรู้สึกมันไม่เหมือนกับที่ได้สัมผัสกับของจริง มันดูเป็นวิชาการเกินไป เหมือนว่าเราไม่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้เลย คาบที่สาม ก็เลยจบลงด้วยการหลับเช่นกัน ด้วยสำนึกอันน้อยนิดที่ยังเหลืออยู่ค่ะ เลยไม่สามารถคุยได้เพราะจะไปรบกวนเพื่อนที่ตั้งใจเรียน

,,,,,,,,,,,,,

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

แต่คาบต่อๆมา ด้วยความที่ว่าใกล้จะสอบกลางภาคแล้ว ก็เลยทำให้มีสปิริตในการเรียนมากขึ้น เรียนไปจดไป( แอบกินไป) ทำอะไรก็ได้ให้มือไม่ว่าง เพราะจะได้ไม่หลับค่ะ

แล้วก็มีการทำ workshop ซึ่งหัวข้อจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ สนุกดีเหมือนกัน ได้ความรู้ใหม่ๆเพิ่มขึ้นด้วย

และแล้ว,,,,,,,,,ความตั้งใจมากขึ้นๆๆๆๆ เมื่อถึงเวลาใกล้สอบ ฮ่าๆ

,,,,,,,,,,,,,,,

จนตอนจะสอบแล้วต้องอ่านทั้งหมดอีกรอบนั่นแหละ ก็คืออ่านทบทวนใหม่ตั้งแต่แรก ก็เลยมองเห็นภาพรวมมันได้มากขึ้น เข้าใจทั้งหมดเลย หรืออาจจะเพราะว่าตอนเรียนเรียนแยกๆเป็นบทๆ มั้ง มันก็เลยมองเห็นภาพรวมได้ไม่ชัดเท่าที่ควร

ทีนี้ พอเราเข้าใจภาพรวมๆของมันแล้ว ก็รู้สึกว่า " มันก็ไม่ยากเท่าไหร่นี่นา "

แถมสนุกดีด้วย ใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวันได้ด้วย จากความคิดในตอนแรกที่ว่ามันไม่เห็นจะมีประโยชน์อะไรเลย ก็เปลี่ยนไป เพราะอย่างน้อย ( น้อยที่สุด) ดิชั้นก็ใช้ word ทำรายงานแบบไฮโซได้แล้วล่ะ ฮิฮิ

,,,,,,,,,,,,,

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

จบ

ฉัตรสุดา วัฒนาสุทธิวงศ์

4906611654